زندگی ؛ با همه وسعت خویش/ محفل ساکت غم خوردن نیست/ اضطراب و هوس دیدن و نادیدن نیست/ حاصلش؛ تن به قضا دادن و افسردن نیست/ زندگی؛/ جنبش و جاری شدن است/ از تما شاگه آغاز حیات/ تا بدان جا که خدا می داند.../

کسی میگوید سر خود بالا کن
به بلندا بنگر، به بلندای عظیم
به افق های پر از نور امید
و خودت خواهی دید
و خودت خواهی یافت خانه دوست کجاست
خانه ی دوست در آن قلب پر از نور خداست
و فقط دوست ، خداست !
برچسب:
نویسنده: یاس